و پنج مورد در اين باره كه مقصود از شخصيت مطرح شده در متن صائن الدين بن تركه و جلال الدين دوانى است . 3 . حواشى حكيم الهى ملّا على نورى « 1 » : عميق‌ترين حواشى موجود بر جذوات است . 12 . نسخ و دستنوشتهاى جذوات در اين تحقيق از ميان نسخه‌هاى متعدّد جذوات كه در كتابخانه‌هاى داخل و خارج موجود است ، از 6 دستنوشت داخل و چاپ سنگى بمبئى بهره برده‌ايم : 1 . نسخهء كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى / « ج » : به شمارهء 2091 شامل 487 صفحه . گويا قديمىترين نسخه است . زيرا در عصر مؤلّف و از روى خطّ وى كتابت شده و مهر تمليكى و دست خطّ مير سيّد احمد علوى - داماد وى - بر روى صفحات آغازين آن مشاهده مىشود . اين نسخه مزيّن به حواشى مصنّف است . 2 . نسخهء كتابخانهء آيت اللّه روضاتى / « ق » : تصويرى از اين نسخه در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به شمارهء 2711 موجود است . اين دستنوشت شامل 86 برگ با صفحات 21 سطرى است كه در تاريخ 1034 ه . ق - يعنى در زمان حيات مصنّف

--> ( 1 ) . آخوند ملّا علىّ بن ملّا جمشيد مازندرانى نورى اصفهانى در سال 1246 ه . ق در سن صد سالگى چشم از جهان فرو بست . از سن 25 سالگى نزديك به هفتاد سال به تدريس حكمت اسلامى پرداخت . حوزهء درسىاش پربارترين ، عظيم‌ترين و بىبديل‌ترين حوزه‌هاى فلسفهء اسلامى و نقطهء عطفى در تاريخ شكوهمند دانشهاى عقلى به شمار مىآيد . او به دليل ويژگيهاى منحصر به فردش - يعنى تسلّط بر مبانى حكمت متعاليه و شيوايى بيان - در فاصلهء زمانى بيش از نيم قرن نزديك به 400 فيلسوف بزرگ را پرورش دارد كه ملّا هادى سبزوارى و ملّا عبد اللّه نورى از آن جمله‌اند . نقش مهمّ اين حكيم در انتقال ، معرّفى و احيا و ترويج انديشه‌هاى صدرايى قابل انكار نيست . بىشكّ اگر وجود كم‌نظير چنين فيلسوف برجسته‌اى نبود ، اينك درخت تنومند حكمت متعاليه به بار نمىنشست و شخصيت علمى صدر المتألّهين شيرازى در پس تاريكى غبار گذر زمان مبهم و ناشناخته مىماند . براى اطّلاع بيشتر از شرح حال و آراى وى ر . ك : تاريخ حكماء و عرفاء متأخّر بر صدر المتألّهين ، صص 40 - 35 ؛ روضات الجنّات ، ص 417 ؛ ريحانة الادب ، ج 6 ، صص 262 - 261 ؛ رسائل فلسفى بسيط الحقيقة كلّ الأشياء و وحدت وجود ، صص 69 - 63 ؛ قصص العلماء ، صص 154 - 153 ؛ منتخباتى از آثار حكماى الهى ايران ، ج 4 ، صص 540 - 539 و . . .